به گزارش روابط عمومی، در ادامه مسیر معرفی استعدادهای برتر جامعه‌الزهرا سلام‌الله‌علیها، مجموعه «طلیعه نخبگی» این بار به سراغ یکی دیگر از بانوان طلبه‌ای رفته است که مسیر علم و پژوهش را با مسئولیت‌پذیری، تجربه و اثرگذاری اجتماعی پیوند زده است.
در این مجموعه، تلاش می‌کنیم روایتگر تجربه‌ها، توانمندی‌ها و ظرفیت‌های علمی و مهارتی طلابی باشیم که با بهره‌گیری از دانش دینی و تخصص‌های علمی، در عرصه‌های آموزشی، پژوهشی، فرهنگی و اجتماعی نقش‌آفرینی می‌کنند.
از تحصیل در فقه و اصول تا فعالیت در عرصه پژوهش
سرکار خانم منیر کبیر، دانش‌آموخته سطح چهار رشته فقه و اصول جامعه‌الزهرا سلام‌الله‌علیها، استاد، پژوهشگر و دبیر پژوهشی گروه علمی ـ تربیتی فقه و اصول این مؤسسه علمی حوزوی در این گفت‌وگو، اشاره به علاقه خود به تحقیق و پژوهش، عنوان کرد: یکی از عرصه‌هایی که همواره در کنار تحصیل و تدریس به آن علاقه‌مند بوده‌ام، تحقیق و پژوهش است و در این زمینه فعالیت‌هایی همچون تدوین کتاب و مقاله، راهنمایی پایان‌نامه‌ها، مشاوره پژوهشی، داوری پایان‌نامه‌ها و ارزیابی پایان‌نامه‌ها و مقالات را انجام داده‌ام.
استمرار در مسیر علم؛ از علاقه تا فعالیت جدی
کبیر که در ارزیابی آثار علمی نیز با مجموعه‌هایی همچون کتاب سال بانوان، جشنواره علامه حلی و جشنواره بانو امین همکاری داشته و در حال حاضر سردبیر فصلنامه داخلی گروه فقه با عنوان «فقه در آیینه قلم» است، درباره مسیر رسیدن به جایگاه علمی و پژوهشی خود گفت: طی کردن مسیر موفقیت نیازمند تلاش و کوشش، صبر و استقامت در برابر مشکلات، توکل بر خدای متعال و بهره‌مندی از عنایت الهی است.
کبیر، همراهی و همکاری خانواده را نیز در این مسیر بسیار مهم دانست و افزود: حمایت خانواده می‌تواند پیمودن مسیر موفقیت را آسان‌تر کند. همچنین مسئولیت‌پذیری، نظم، رعایت اخلاق و استفاده از فرصت‌هایی که در اختیار انسان قرار می‌گیرد، اهمیت بسیاری دارد.
وی ادامه داد: شاید بتوان مهم‌ترین نکته را استمرار در مسیر علم و پژوهش و تبدیل علاقه به یک فعالیت جدی و مستمر دانست.
استعداد، ظرفیت است و پشتکار، آن را به فعلیت می‌رساند
این استاد و پژوهشگر درباره نسبت میان استعداد و پشتکار اظهار کرد: به نظر می‌رسد هر دو عنصر استعداد و پشتکار مهم و لازم هستند. فرد مستعد، اگر استمرار و پشتکار نداشته باشد، نمی‌تواند به موفقیت مطلوب دست پیدا کند.
وی افزود: انسان ابتدا باید استعدادها و علایق خود را شناسایی کند و سپس برای شکوفایی آنها تلاش و برنامه‌ریزی داشته باشد.
وی با اشاره به تجربه‌های موجود در این زمینه گفت: افرادی که شاید از استعداد متوسطی برخوردار باشند، اما پشتکار، استمرار و اراده بیشتری دارند، می‌توانند به موفقیت‌های چشمگیری دست پیدا کنند. بنابراین، استعداد را باید یک ظرفیت دانست و پشتکار را عامل به فعلیت رساندن آن ظرفیت.
علاقه به مطالعه و تحقیق؛ آغاز مسیر پژوهش
کبیر با اشاره به سال‌های نخست شکل‌گیری علاقه علمی خود گفت: از همان سال‌های تحصیل، علاقه‌ام به مباحث علمی، مطالعه و تحقیق بیشتر آشکار شد. به‌تدریج احساس کردم که در کنار علاقه به یادگیری، از فرایند مطالعه، بررسی منابع، تحلیل مطالب و نوشتن نیز لذت می‌برم.
وی تصریح کرد: همین علاقه باعث شد پژوهش را به‌عنوان بخش جدایی‌ناپذیر مسیر علمی خود دنبال کنم.
خانواده و استادان؛ پشتوانه شکوفایی استعداد
این پژوهشگر نقش خانواده را در مسیر علمی خود بسیار مهم دانست و گفت: اولین مشوقان من، پدر و مادر عزیزم بودند که نهایت تلاش خود را برای فراهم کردن محیطی آرام و مناسب برای تحصیل من به کار گرفتند.
وی افزود: پس از آن نیز همسر و فرزندانم همواره بیشترین یاری و همکاری را با من داشته‌اند و حمایت آنان نقش بسیار مهمی در ادامه این مسیر داشته است.
کبیر همچنین با اشاره به نقش استادان در مسیر علمی خود بیان کرد: از محضر استادان بزرگواری در زمینه علم‌آموزی، تحقیق و پژوهش بهره برده‌ام و خود را وامدار راهنمایی‌های علمی و اخلاقی آنان می‌دانم و همواره دعاگوی ایشان هستم.
شناسایی استعداد به‌تنهایی کافی نیست
این طلبه استعداد برتر با اشاره به ضرورت حمایت از استعدادهای جوان اظهار کرد: ممکن است جوانی از توانایی و انگیزه بالایی برخوردار باشد، اما فرصت کافی برای فعالیت علمی، دسترسی مناسب به منابع، حمایت پژوهشی یا ارتباط با استادان و مراکز علمی را نداشته باشد.
کبیر ادامه داد: از سوی دیگر، گاهی تعدد مسئولیت‌ها و دغدغه‌های اقتصادی و اجتماعی باعث می‌شود استعدادهای جوان نتوانند تمام ظرفیت خود را در مسیر علمی به کار بگیرند.
وی تأکید کرد: شناسایی استعداد به‌تنهایی کافی نیست؛ باید برای هدایت، آموزش، حمایت و فراهم کردن زمینه فعالیت و اثرگذاری آنان نیز برنامه‌ریزی شود.
حمایت از استعدادهای برتر باید استمرار داشته باشد
این استاد و پژوهشگر با اشاره به تلاش‌های انجام‌شده برای شناسایی و حمایت از استعدادهای برتر گفت: در سال‌های اخیر تلاش‌هایی برای شناسایی و حمایت از استعدادهای برتر انجام شده است، اما به نظر می‌رسد هنوز ظرفیت‌هایی وجود دارد که می‌توان از آنها بهتر استفاده کرد.
وی افزود: شناسایی استعداد باید از سال‌های نخست تحصیل آغاز شود و صرفاً بر اساس نمره و موفقیت‌های آموزشی نباشد. علاقه، خلاقیت، توان پژوهشی، قدرت تحلیل، مسئولیت‌پذیری و توانایی حل مسئله نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
کبیر تصریح کرد: حمایت از استعدادها نیز باید استمرار داشته باشد؛ یعنی پس از شناسایی، زمینه رشد علمی، پژوهشی، مهارتی و اجتماعی آنان فراهم شود.
نخبگی؛ امتیازی که با مسئولیت همراه است
این طلبه استعداد برتر جامعه الزهرا سلام‌الله‌علیها، نخبگی را فراتر از یک امتیاز فردی دانست و گفت: با توجه به شرایط فرهنگی و اجتماعی حاکم بر جامعه، برخورداری از توانایی و استعداد علمی، بیش از آنکه صرفاً یک امتیاز باشد، مسئولیتی بزرگ بر عهده انسان می‌گذارد.
کبیر ادامه داد: نسل جوان و نوجوان امروز با پرسش‌ها و شبهات فراوانی روبه‌رو است و پاسخ‌گویی عالمانه و منطقی به این پرسش‌ها و آشنا کردن آنان با معارف دینی و اعتقادی، از وظایف مهم ما طلبه‌هاست.
وی تأکید کرد: استعداد و توانایی علمی زمانی ارزشمندتر می‌شود که در مسیر خدمت به جامعه و رفع نیازهای فکری و فرهنگی مردم به کار گرفته شود.
موفقیت در پیوند علم، اخلاق و خدمت معنا پیدا می‌کند
کبیر درباره تعریف خود از موفقیت گفت: موفقیت با به‌دست آوردن مدرک تحصیلی و پیشرفت در جایگاه علمی حاصل نمی‌شود. انسان باید علم و اخلاق را با هم کسب کند و از علم خود برای خدمت به اسلام و جامعه بهره ببرد.
وی افزود: در واقع، موفقیت زمانی ارزشمند است که علم، اخلاق و خدمت در کنار یکدیگر قرار بگیرند و انسان بتواند میان مسئولیت‌های علمی، خانوادگی و اجتماعی خود تعادل ایجاد کند.
مدیریت زمان؛ راهکار جمع میان مسئولیت‌های مختلف
این پژوهشگر، جمع میان تحصیل، تدریس، پژوهش و مسئولیت‌های خانوادگی را یکی از چالش‌های مهم مسیر خود عنوان کرد و گفت: تحصیل، تدریس، پژوهش و مسئولیت‌های خانوادگی، هر کدام زمان و انرژی خاص خود را می‌طلبند.
وی افزود: آنچه به من کمک کرده، برنامه‌ریزی، نظم، مدیریت زمان، اولویت‌بندی کارها و استفاده درست از فرصت‌ها بوده است. البته همراهی و حمایت خانواده نیز در این مسیر بسیار مهم و تأثیرگذار بوده است.
کبیر با تأکید بر اهمیت برنامه‌ریزی در زندگی گفت: در کنار انجام وظایف خانوادگی، می‌توان به تدریس، تحقیق و پژوهش نیز پرداخت. در این میان، برنامه‌ریزی دقیق و مدیریت زمان اهمیت بسیار زیادی دارد.
وی ادامه داد: نظم و انضباط در امور، انجام هر کاری در زمان مناسب و استفاده صحیح از فرصت‌ها، امکان رسیدگی به مسئولیت‌های مختلف را فراهم می‌کند. البته حمایت و همراهی خانواده نیز لازم و ضروری است و می‌تواند نقش بسیار مؤثری در ایجاد تعادل میان تحصیل، اشتغال و زندگی خانوادگی داشته باشد.
استاد و پژوهشگر جامعه الزهرا سلام‌الله‌علیها خاطرنشان کرد: نباید انتظار داشت که همیشه همه امور بدون دشواری پیش برود؛ بلکه باید یاد گرفت در هر دوره، با توجه به شرایط، اولویت‌ها را مشخص و زمان و انرژی را مدیریت کرد.
طلبه‌های جوان، استعداد خود را در مسیر اثرگذاری به کار بگیرند
کبیر در بخش پایانی سخنان خود خطاب به طلاب جوان گفت: درخواست من از طلاب جوان این است که استعداد و علاقه علمی خود را کشف کنند و در مسیر شکوفایی استعدادهایشان، استوار و مصمم باشند.
وی با اشاره به شرایط امروز جهان افزود: دورانی که در آن زندگی می‌کنیم، دوران بسیار حساس و مهمی است. بشریت تشنه و نیازمند معارف دینی است و شما طلاب جوان می‌توانید با توانایی، تلاش علمی و معنوی و با اطاعت و فرمانبرداری از ولایت فقیه، علاوه بر رشد و پیشرفت خود، در برطرف کردن نیازهای فکری و معنوی جوامع بشری نقش‌آفرین باشید.
این استاد و پژوهشگر در پایان ابراز امیدواری کرد: هر یک از طلاب بتوانند استعداد و توانایی خود را در مسیر درست به کار بگیرند، برای جامعه و دین منشأ اثر باشند و در مسیر زمینه‌سازی ظهور حضرت ولیّ‌عصر عجل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشریف گام بردارند.
نظرات