در کمال تعجب و ناباوری در دوران افتخارآمیز کنونی که تمام ارکان نظام و مردم در دفاع از وطن گرد آمده اند، رئیس محترم دانشگاه تهران به همراه برخی رؤسای سایر دانشگاه ها، از قدرت نظامی ایران درخواست کرده اند در برابر حمله به دانشگاه ها (دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشگاه شهید بهشتی، دانشگاه صنعتی اصفهان، دانشگاه کرمانشاه و بسیاری از دانشگاههای دیگر) خویشتنداری کرده و بخاطر قداست و احترام علم و نهادهای علمی، از مقابله به مثل پرهیز کنید.

دانشکده هدی، ضمن اعلام بیزاری از اقدامات خصمانه و غیرقانونی دشمن آمریکایی- صهیونی که در تضاد آشکار با قوانین بین‌الملل و موازین اخلاقی است، نکاتی را در خصوص نامه ایشان اعلام می دارد:

۱. دانشگاهیان ایران امروز در جهاد خیابانی مفتخر به همراهی با میدان بوده و هر شب و روز، الهیات شیعه را در خیابان به تصویر می کشند و در راه اعتلای عزت ملی و ارتقاء جایگاه علمی کشور با حضور در تجمعات و جهاد تبیین نقش آفرینی می کنند. بنابراین چهره اصلی دانشگاه در ایران، افسران جهاد تبیین و مدافعان حضور در سنگر خیابان در قالب دانشجو و استادند.

۲. درخواست عدم مقابله به مثل در برابر بمباران نهادهای علمی کشور، به این معناست که ایران با پرهیز از پاسخ متقابل، منطقه ای را به دشمن نشان دهد که هرچه از آن منهدم کند پاسخی دریافت نخواهد کرد. اکنون سؤال این است که در آن صورت، دیگر دانشگاه و مرکزی علمی در ایران باقی خواهد ماند که از تقدسش دفاع شود؟

 ۳. خردورزی، مهمترین نماد دانشگاه است که در این جنگ باید در خدمت تبیین مبانی عقلانی میدان و جهاد تبیین باشد تا عقل سرد و سرخ به معاضدت یکدیگر بپردازند. سکوت در برابر تهدید منافع ملی و تلاش در جهت حفظ منافع دشمن، با هیچ منطق عقلانی سازگار نیست و به نوعی دخالت در حوزه تخصصی دفاعی است که در صلاحیت هیچ نهادی جز سپاه و ارتش تحت اوامر فرمانده کل قوا نخواهد بود.

4. علم هرگز از سیاست و ساختار نظامی جدا نبوده و این همراهی فقط مختص ایران نیست. «دانشگاه» در هر کشوری، پشتوانه علمی «نیروهای مسلح» آن سرزمین است چنان‌که صنعت موشکی و مهارت ها و صنایع نظامی، همه پشتوانه علمی دارند و امروز، علمِ رژیم‌های سفاک است که مهارت کودک کشی را به آنها آموخته تا بمباران کشور را با انهدام مدرسه شجره طیبه میناب آغاز کنند که مکان علمی دانش آموزان بوده است و اکنون نیز دانشگاه ها را هدف دهند. عقلانیت اقتضا می کند با دشمنی که نهاد علم را مورد اصابت قرار داده، مقابله به مثل شده و نهادهای علمی مربوط به دشمن خونخوار که پشتوانه دارایی نظامی آنهاست درهم کوبیده شود.

5. پشتوانه درخواست عدم مقابله به مثل، تقدس علم و نهاد علمی است. در حالیکه طبق منطق آیات و روایات، هر علمی ارزشمند نیست. بلکه علم ارزشمند آن است که در خدمت حق قرار گیرد. اما علمی که در خدمت باطل قرار گرفته و هزاران کودک فلسطینی، ایرانی، لبنانی و عراقی را به خاک و خون کشیده است مسلما مقدس نیست و نهاد علمی که منطق ترور و بمباران بی گناهان را فراهم کند نیز بی ارزش است. آیا دانشگاه دارای تقدسی بیش از مسجد است؟ پیامبر ص، مسجد ضرار را که برای تجهیز باطل ساخته شده بود به حکم آیه «وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِدًا ضِرَارًا وَكُفْرًا وَتَفْرِيقًا بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَادًا لِمَنْ حَارَبَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ…» با خاک یکسان کرد تا حجت بر همه تمام شود که صرفا یک مکان فارغ از هدف نمی تواند مقدس و ارزشمند باشد. نیز منطق مقابله به مثل دقیقا طبق دستور صریح قرآن کریم است که فرمود: «فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ»

6. انتظار می رود رؤسای دانشگاه بجای اخذ مواضع فاقد پشتوانه عقلانی، به عنوان پیش قراولان علمی میدان، با اعلام موضع صریح و شفاف خود و حضور پر شور در صحنه، مشوق اساتید و دانشجویان برای حضور در این جهاد خیابانی و در عرصه امیدآفرینی و جهاد تبیین باشند و همه ظرفیت علم را در خدمت میدان و پیروزی غرورآفرین امت اسلام قرار دهند. در نهایت اینکه دشمن متجاوز با ۴۷ سال تحریم ظالمانه، تحمیل سه جنگ و یک کودتا به ایران، ترور رهبر سیاسی- مذهبی جمهوری اسلامی ایران، کشتار کودکان؛ بمباران مراکز علمی؛ بیمارستانها، تخریب آثار تاریخی و میراث فرهنگی، حمله به ناوچه دنا، بمباران مناطق مسکونی و زیرساخت‌های حیاتی انرژی، اقتصادی و صنعتی؛ به نقض آشکار و پیاپی قوانین بین المللی اقدام کرده است و اینها همه نشانه خوی وحشی‌گری و عدم عقلانیت در دشمن اپستینی است که باید با پاسخی کوبنده تر مواجه شود تا دوباره این آب و خاک را با حیله ای دیگر به دامن جنگ نکشاند.

و ما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم